happy hatch-day!

araw-araw, malaki ang pasalamat ko kay daddy Jess kasi may pinababa siyang anghel 

para maging mortal at maranasan ang kagandahan at kaguluhan sa mundo...

at sa dinami-daming  anghel pang pwede ibiyaya sa sakin, 

ang pinaka-autistic pa ang ipinares sa kin. *JOKE* Ü

Happy Hatch-day General Riz.

Sabi ko may sURpresa ako sa'yo db?

Eto na yon, ang sobrang mitikolosong (tama ba?) tula

na galing sa puso ko. sobrang original, maiiyak ka. Ü

Baby

You know I love you.

You know I care.

Just shout whenever, 

and I'll be there

You are my love, 

you are my heart

And we will never, ever, ever be apart

eheheh.. pwera biro. totoo... mahal na mahal kita. mwah!

PS. Swerte mo lang. Palalampasin ko lahat ng mga kagagohan at kakulitan mo ngayong araw na 'to. basta tandaan mo, HANGGANG alas-12 lang yan. BUKAS BABAWI AKO SA PANGUNGULIT SA YO. :P

............................................

pantakot na kanta sa future EX mo

dahil di ako marunong gumawa ng movie review eh walang koneksyon sa movies

o soundtracks ang entry'ng to.

actually gusto kong gumawa nag mataas na kwento tungkol sa mga breakups pero

tinamad ako bigla sa kaka-positib baybs.

andaming temtasyown sa opisina na nakasira ng mojo.

kaya, music trip and blog hop lang muna this week. 

ewan ko kung bakit pero sobrang na LSS ako sa kanta pagkatapos marining ang kantang to sa

kalesa on the way to the opis.

kaya napaisip ako, 

Paano ba ang tamang break-up?

You were working as a waitress in a cocktail bar 

When I met you. I picked you out 

I shook you up And turned you around 

turned you into someone new. 

Now five years later on you've got the world at your feet

Success has been so easy for you. 

But don't forget it's me who put you where you are now 

And I can put you back down too. 

Don't don't you want me? - You know I can't believe it 

When I hear that you won't see I me. 

Don't don't you want me? - You know I don't believe it

When you say that you don't need me. 

It's much too late to find 

When you think you've changed your mind 

You'd better change it back or we will both be sorry. 

Don't you want me baby? Don't you want me - oh? 

Don't you want me baby? Don't you want me - oh? 

I was working as a waitress in a cocktail bar - That much is true. 

But even then I knew I'd find a much better place 

Either with or without you. 

The five years we have had have been such good times.

I still love you. 

But now I think it's time I live my life on my own 

I guess it's just what I must do. 

Don't don't you want me? - You know I can't believe it . 

When I hear that you won't see I me. 

Don't you want me baby? When you say that you don't need me. 

It's much too late to find 

When you think you've changed your mind 

You'd better change it back or we will both be sorry. 

Don't you want me baby? Don't you want me - oh? 

Don't you want me baby? Don't you want me - oh? 

Don't you want me baby? Don't you want me - oh? 

Don't you want me baby? Don't you want me - oh? 

Don't you want me baby? Don't you want me - oh? 

Don't you want me baby? Don't you want me - oh? 

niecospeaks digivolves...

mga kwento ng palaboy na lakwatsero...

ang bertual na tambayan na 'to ay nagsimula bilang isang punching bag at basurahan ng mga negatib baybs ng jellyfish na si nieco. ebentwally, naging imbakan na ng  mga kagilagilalas na karanasan ng palutang-lutang na emoterong jellyfish habang inienjoy ang agos ng buhay.


at hindi ko namalayang, mag-wa-wan yer na pala ng basurahan!  lols


kaya bilang pagdiriwang sa isang taong pagtatambay eh mamimigay ako ng free ipad at cellphone sa unang limang madlang peeps na magpopost ng comment sa entry na to.

Just answer this simple question: Explain in your own language the dynamics and physics of talking. 
joke lang. ehhehe. totoo, joke nga lang. 



sa araw na to eh mag-rerenovate ako ng konti sa tambayan. para maiba lang ng konti. konti lng naman. marami na kasing nag tatanong kung ano tong nakalagay sa banner kow.



kaya mula sa araw na to puro positib baybs nalang ang laman ng kwentow. gone were the days na puro nalang reklamo sa trabaho at mga engot slash epal slash pesting  atribidang palaka ang hatid kong kwento. mmmmm teka, parang d na ang plastik ko naman. sige konting kwento nalang tungkol sa kanila. mga 1 or 2 in a month nalang.


Moving forward, mula sa araw na to, ang tambayan ni nieco ay tatawaging (see above). **insert smashing bottle of champagne sound here** Ep ep ep. Setting expectations muna. hindi po ito travel blog...  gusto ko lang na medyo ipositib lang mababasa ko ni future nieco. ang bigat kasi kung nagbaback read sa mga post. parang artesta lang. tungkol lng talaga sa kung saan ako dinadala ng tsinelas ko at mga kwento sa likod nito. kaya stackers, go lang ng go. mas madali nyo na akong ma-fo-follow. Ü woot woot.

kayat kong mag-surf!

 Warning: super pani na post.

Cebu > Manila > La Union > Clark > Cebu
24-27.June.2011

kagagaling ko lang mula Davao with General pero dire-diretso na agad  ako sa airport para sa another set ng bakasyown grande. Bumabagyo nun pero d ko ininda ang pagod at hangin basta makapiling ko lang ang tubig at mapahiran ng hagod ng alon ang binubining mangangating katawan.

skedyul kong lumipad ng alas 10PM at dahil may bagyo, alas 230AM na kami nakalarga. habang hinihintay ang paglapag ng eruflayn, d ako mapakali at sa sobrang excitement, dalawang beses yata ako umihi.

3++ AM touch base sa manila. d ko sure kung anong oras ang 1st trip papunta sa la union kaya kinomisyon ko ang mga kaibigan galing PNU para sa isang sobrang-agang canton party. kahit antok pa at medyo busy sa mga buhay nila, na-touch ako ng malamang tuloy ang tambay. 

Kat, SeeDee at Nesjohn from PNU

laughtrip. ang saya ng diskusyon at chika tungkol sa mga updates. natawa nalang sila sa mga bisaya hirits kow. buti nlng at nakapag-imbok (the word) ako nga isang sako ng tagalog. ayun naintindihan naman nila ang matigas na mga santik ng dila kow. 

umaambon at parang galit ang panahon nang lumisan ako kina Kat. ang gloomy ng manila. ibang-iba sa last memory ko nito nung 2007. ako lang mag-isa sa byahe. nauna na kasi ang mga officemates. pero hindi na ako nagpakalunod sa bigat ng panahon. maintain lng talaga ang positivity. 

dark. gloomy.

6++AM simula ng paglayag ko papuntang la union. umuulan pa sa labas. may bagyo pa kasi. na-worry ako bigla kung ano ang kahihinatnan ko pagdating ko. baka baguio na paggising ko. buti nalang may backpacker/student/researcher na foreigner akong katabi. na-distract ako sa bagot at kaba. yun nga lang, muntik na akong maubusan ng english. wala pa naman akong dalang headset.

bumaba ako sa pangasinan. malayo-layo pa sa la union. tapos akong mawala at muntikang maihi  maiyak dahil sa kaba, nakarating ako na basang-basa na parang sisiw. subalit, d ko talaga napigilang lumundag at sumigaw nang makita ko ang....

sign na to.

need I say more?! woot woot.

touch base! Welcome to San Juan, La Union!!!! para akong nabunutan ng ipin ng makita ang signage. woot woot. d ko mahanap ang tamang mga words para maibahagi ang excitement at tuwa. kaya, eto nlng ang ishe-share kow sa inyow. Ü

San Juan Surf Resort, San Juan, La Union

pagdating ko, tapos na silang mag surf kaya bukas nalang ng whole day ako sasalang.

salo-salo sa isang gulp session kasama ang mga gurrrss habang sobrang pinapasakit nila yung kalooban ko at linulunod nila ako sa inggit.

parang bugaw/manager/body guard lang talaga ako nung time na yun kasi ako lang ang lalake. amp.

sesyown with Dione, Ateah Pea, June Biyatch at Nieco

foto op with Surf champ Luke Landrigan

d gaanong klaro na subrang kinilig ang mga pukers.

ang casual lang ng mga madlang people dun. parang wala lang ang makita ang mga butt-crack nila. kasi nga ang gaganda ng mga katawan. walang flabs sa kakasurf. 

ginusto ko tuloyng tumira dun at magtinanda nlng ng tempura at siomai.

surfing instructors. the coolest. \m/

pansinin ang progression ng abs.

hala go! surf lang ng surf hanggang sa maputulan ng paa! woot woot.
resulta? para na ring naputulan ng paa.

1st try, nakatayo agad! 

parang poster lang sa movie ano? (wey)

hangsaya-saya lang ng araw na to. parang nakagat lang ako ng asong ulol. lalo pang lumaki ang atay at butsi ko ng sabihin ng instructors namin na for intermediate surfers na daw ung alon don. clap clap.

another item crossed of my bucketlist. kaso may bullets pa tong item na to.

- Learn to surf

     > Surf in La Union

     > Surf in Samar

     > Surf in Siargao and Surigao

     > Surf in Ilocos

     > Surf in Zambales

     > Surf abroad

     > Surf the internet  (corny)

D ko ma explain in words kung gaano ako kasaya ng araw na to. ramdam ko na parang 'i found home'. I seriously feel like I'm a water creature in my past life and surfing made me feel alive.

Sana may malalaking alon ang Zebu. I'm sure suking-suki ang mukha ko dun. d bali nang malapnos ako sa init. ehehe. Next destination? Siargao. Surigao. Pagudpud. woot woot.

IBANG BALITA:

gusto kong ipakilala ang 

bagong image model ng 

QUICKSILVER at BILLABONG. 

ansabeh!?

casual lang.

nga pala, may artista kaming nakita dun, d ko lang alam kung anong pangalan...

artesta 1. paparazzi mode.

artesta 2. candid. :)

wishful thinking

The Davao Hullabaloo Part 2

Davao
21-24.June.2011


Hey hey hey. Ho ho ho. Medyo antaas ng pause mula ng last na-update ko kayo kung saan ako lately. Medyo tinitake advantage ko lang kasi ang blackmail sa boss kaya andaming bakasyong nangyari. I will let you know about it soon. Tapusin ko muna tong tsapter tungkol sa Davao. dito yung una oh, Davao Hullabaloo Part 1. 


Day 3: The quest for the that adrenalin pump
Round 1. Zipline. After an uber relaxing stay at BlueJaz, General crazed for an activity to pumped her blood up with thrill and ecstacy (not the drug). So we headed back to the city and booked for night's stay at Chateau Veronica Apartelle then went our way to our first stop. A google here and a few locals later, we arrived at our first stop - Outland Adventure Xcelerator Zip Line. They were the first and longest in the country then, but was beaten by ziplines from other parts of the country after a year or two. The height was pretty intimidating. Chills crawled from my head down to the dirt in my toe. General was obviously a bit scared, but I wasn't. I was a lot scared! But but but put up with a smile to conceal it to convince her not to be. (Well I was more of convincing myself). The staff was ever supportive. Suggesting more exciting and crazier ways to zipline. I was pretty sure I almost wanted to try out the head down. Almost. Hoh! Two zips away and I'm down. I almost peed in my pants. wew! The company boasted that it's not the length but the scream factor. It was definitely scary. I almost screamed like a lil missy but was able to manage not to. How embarrassing would that turn out to be, eh?

muntik na akong maihi. shets!

Round 2. Crocodiles and the likes. We couldn't stop laughing and blabbering about the feeling we had while ziplining. We decided to take a break and chilled for a bit. The animal lover that I am, we paid a visit to davao's sorta-kinda zoo. PAUSE. dumugo ang mata ko sa kaka-englis. hindi ko mapanindigan. hoh! ayun, stroll-stroll. picture-picture. pinagtawanan ako ni General ng mag comment akong 'sus, andami namang crocodiles dito.' eh ano naman kasi ang dapat iexpect sa crocodile farm db? naman oh. akala ko kasi maraming isda. hay.

kiss that snake! amp. :O

sa pagikot-ikot namin, unti-unti nalulusaw tuwa at hinay-hinay na akong sinasapak ng realidad. nalungkot ako bigla sa paggala namin sa fasilidad. masakit kasing isipin na kinailangan nilang mamalagi sa mga hawla nila kasi hindi na safe sa wild. unti-unti silang nauubos. naisip ko tuloy, makakita pa kaya si Aqui paglaki nya ng mga ganing klaseng hayop  o may mga hayop pa kayang gaya nito sa panahon na yon? **buntong hininga** naantig ako ng mapadaan kami sa mga unggoyan. napahinto ako't d mapigilang maawa sa hayop na naa sa kulungan. bakas sa mukha ng orang gutan ang kagustuhang lumaya at mamuhay ng hindi hinaharang ng rehas. **buntong hininga**

...asan na you?

mga couzinz. yo wadup.

Round 3. Zorv Ball. Good luck to the animals. Moving forward. Medyo simula ng magkulim-lim kaya pas-pasan na ang lakad. malapit lng ang next destination kaya larga na kami. go for the zorv. (kasalukuyang may chat na pumasok kaya mamadaliin ko nlng to-its). isa lang ang masasabi kow...hilo. hilong-hilo. baw. isinusumpa ko ang zorv ball, muntik na akong maihi sa shorts ko sa kakatawa! animas.

pagkatapos nun, bumuhos na ang ulan. buti nlng malapit lang kami sa NCCC mall kaya dun muna kami nag-chill at nag-planu kung anong gagawin kinagabihan. then pak! may show. andaming mga kiddies na naka cosplay pero hindi naman gumagalaw. living mannequin ata ang tawag sa kanila. eh wan. parang hindi na yata titigil ang ulan kasi sobrang dilim na sa labas, alas tres pa naman. kaya napagdesisyonan naming mag chill nlng sa room mamaya at mag movie marathon. grocery grocery. then pack up and chill sa room na whole night.

ayaw talagang gumalaw. pitik sa -----

Day 4: Pack-up na. Bye bye Davao.
(May Chat ulit. AMp.)
Umulan lang buong gabi kaya wala kaming galang nagawa. movie marathon at chiboski lang.
kinabukasan, nagising na kami medyo late na't ngarag sa kakakain ng junkfood. 
met up with my previous supervisor Shay at tumambay sa Abreeza at Ice Giant before our flight. Durian Ice cream and blue berry sundaes. yum yum...not
D kasi ako fan eh. catch up lang tapos relax mode while waiting for the flight back.
Then before we knew it, CEBU na!

durian is definitely not for me. ulk.

****

englisan na naman para masaya. My experience in Davao was exceptional. I had a great time with the love of my life, Riz and that made it extra special. What an amazing way to celebrate another year together. Davao is such a peaceful and clean city. I wish Cebu is in a way that clean. However, I was not really  mesmerized about the place. I was a bit disappointed. I was hoping to experience more of davao but I guess what I need is time. More time. I'd definitely have to brush up on my Filipino. Davaoenoes casually mix bisaya and tagalog. :) Would definitely have to work on my gut when it comes to durian. 


Davao, salamat. babalik akow...swear.




PS. Plinano kong makipag-meet sa mga davao bloggers like kikomaxxx and jag pero parang out of context naman kasi that vacay was for us ni riz. baka mabigla ko siya. ehehehe..